0

Het gevoel dat lopen geeft

gevoellopen

Drie maanden was het geleden, toen ik deze ochtend mijn loopschoenen op het harde beton van ons dorp voelde. Na een ontsteking van mijn knie en rust op voorschrift van de dokter, leek een loopafstand van twee kilometer me zelfs niet meer haalbaar. Mijn hartslagmeter gaf in rust een veel hoger getal aan dan vroeger.

‘Ik kan dit niet.’ ‘Waar ga ik nu weer aan beginnen?’ Gedachtes die mij in het verleden al veel te vaak tegenhielden, kwamen weer bij me op. Met hoeveel tegenzin ik op de stoep stond en hoe hard mijn hart ook door mijn lijf gierde, ik vertrok. Elke halve meter gaf me bevestiging. Elke seconde geloofde ik meer en meer in mezelf. En na een paar minuten, toen onze veilige stoep ver achter me lag, kwam het vertrouwde gevoel weer naar boven. Zweet dat stilletjes aan doorbreekt, rode wangen, een diepe ademhaling. Het gevoel dat ik leef. Het gevoel dat ik alles aankan. Een gevoel, en dat besef ik nu pas, dat ik enorm hard heb gemist.

Bron foto: www.urbanrunners.nl

De mooie rooie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *